dag 1: 1 mei

Na een heel kort nachtje is iedereen om 2.30 uur uit de veren. Nog erg slaperig maar zeker niet chagrijnig, want vandaag is het moment dat Nina en Femke voor het eerst met een vliegtuig reizen. En dat niet alleen…we gaan naar Londen.

Snel nog de laatste spulletjes inpakken. De kattenmannen een dikke knuffel en dan kunnen we om 3.15 uur op pad. Ruimschoots op tijd schatten we in, want we kunnen onze bagage (de ene koffer die we inchecken) pas vanaf 5.05 uur afgeven.

Zoals verwacht wordt het een rustig ritje naar Schiphol. Er is nauwelijks ander verkeer op de weg. Het weer is rustig, geen regen, geen wind, een heel heldere sterrenhemel.

Even na 4 uur rijden we P3 op bij Schiphol. Even hebben we het gevoel dat we de auto beter voor de deur hadden kunnen laten staan en om te voet naar Schiphol  te komen…zover moeten we de auto parkeren (op 314). Al klappertandend (want wat is het koud) bereiken we toch vrij snel de opstapplaats voor de bus die ons bij de terminal afzet. Wij moeten terminal 3 hebben.

Om 5.10 uur (waarom komen die Easyjetdames niet gewoon op tijd op het werk?) is de tas afgegeven en kunnen we door de douane. De meiden zijn reuzenieuwsgierig…nu gaat het bijna gebeuren. Ze wensen de douanier vriendelijk goedemorgen en dan zijn ze voor het eerst aan de andere kant van de douane op Schiphol. Nog even de veiligheidscheck, wat vooral een gedoe is (schoenen uit, laptop uit de tas), maar dan kunnen we snel naar de Mac voor ons ontbijtje.

Thuis hadden we al een krentenbol gegeten, maar er gaat nog best een breakfastburger bij (die door de meiden uitgebreid op de foto wordt gezet). Als alles binnen is doen we nog even snel een rondje langs wat dutyfreeshops. We spuiten een luchtje op, kopen wat tijdschriften en dan kunnen we na nog een plasstop richting de H-pier. 

Het vliegtuig staat al op ons te wachten. Om 6.45 uur kunnen we via de achterste trap aan boord. Femke en René nemen plaats op stoelen 23E en F. Nina en Silvia installeren zich daar precies achter. Precies om 7.05 uur verlaten vlucht 8868 van Easyjet met bestemming Gatwick de gate. We hobbelen naar de verre startbaan (een behoorlijk stuk hobbelen…). Maar dan is het toch echt zover en gaan Nina en Femke (en ja, ook wij gelukkig) de lucht in. Het wordt een vrij rustig vluchtje. We zijn maar 45 minuten in de lucht. Het uitzicht (voor zover je dat boven het water hebt) is prima. Het is vrijwel wolkenloos. Vlak voor de landing zien we in de verte de skyline van Londen. Daar gaan we heen….


Om 7.00 uur (20 minuten voor de geplande aankomsttijd) staan we op Engelse bodem. Alle formaliteiten (douane, bagage oppikken) verlopen heel soepel en niet lang daarna lopen we richting het treinstation. Nou ja, lopen is het niet echt. We gaan namelijk met de shuttle.Thuis was het uitzoekwerk al gedaan welke trein en metro we moeten hebben om bij het hotel te komen. Gelukkig hoefden we niet met de Gatwick Express want wegens onderhoud aan het traject rijdt deze niet. Met de Thameslink rijden we naar Farringdon Station. Een rit van bijna een uur. Dat geeft ons mooi de kans om even van het Engelse landschap te genieten. Wat is het hier toch anders dan bij ons in Nederland. De huizen lijken veel ouder. Een totaal andere bouw. Al die schoorstenen op de daken. Ook nu zien we de skyline van Londen weer opdoemen. 

Vlak voor we bij Farringdon aankomen rijden we de Thames over met links zicht op de hoge torens van het zakendistrict en rechts de London Eye en de Big Ben.Op Farringdon Station worden we heel vriendelijk geholpen door een medewerker van de Engelse NS….uh….de ES dus J? Voorzien van de Engelse variant van de OV kaart, de Oyster Card nemen we de Metropolitan Line naar Wembley Park, nog zo’n 20 minuten rijden. Even na 10 uur stappen we hier uit. Het hotel ligt in de richting van het indrukwekkende stadion.

De buitenkant ziet er in ieder geval al goed, modern uit. Ook binnen in de foyer is het zoals we gewend zijn van een Novotel. Hippe inrichting. Nieuw. Prettig. We worden snel te woord gestaan. Zoals verwacht is de kamer nog niet klaar. Pas vanaf een uur of 3 zullen we op de kamer kunnen. Eerst dus maar de bagage afgeven en de stad in. Even een korte stop om ons iets op te frissen en de koffers even door te nemen om te kijken wat er mee de rugzak in moet en dan laten we de bagage achter.

We lopen terug naar het metrostation. Even zoeken waar we nu precies naartoe willen. Wat willen we eerst zien in Londen. Het besluit valt op de halte Baker Street. Hier in de buurt zit namelijk Nando’s waar we kunnen lunchen.

Met de metro zijn we in 2 haltes bij Baker Street. Als we het station uitlopen zijn we in het ‘echte’ Londen. Het eerste dat we zien is een beeld van Sherlock Holmes, dat voor het gelijknamige museum staat.

We zijn van plan richting Oxford Street te lopen en weten dat we daarvoor eerst Baker Street helemaal uit zullen moeten lopen. Langs wat leuke winkeltjes (o.a. een shop met alleen maar Beatles memorabilia) en het Sherlock Holmes Museum komen we uit bij een park, Regent Park. Hier zien we allemaal hardlopers met nummer. Er is dus een wedstrijdje geweest. Jammer, net te laat.

Het blijkt dat we de verkeerde kant zijn uitgelopen. We moeten Baker Street de andere kant van Marylbone Road uitlopen. We steken de drukke straat over. Wel even opletten bij het oversteken. De auto’s rijden hier immers aan de verkeerde kant. Het op de straat gekalkte “look left” of juist “look right” staat er dan ook niet voor niets.

Eenmaal aan de overkant zien we al snel het uithangbord van Nando’s. Helaas, het is nog te vroeg. Het restaurant gaat “pas” om 11.30 uur open. Zin om voor de deur te wachten hebben we niet. Een leuker alternatief is even bij de Starbucks aan de overkant neer te ploffen. Als hier plek zou zijn tenminste. En dat is er niet. Wel heeft het naastgelegen Costa nog plaats voor ons. We bestellen 2 lekkere koffie en 2 thee. Voor het raam installeren we ons. Genietend van de warme drankjes met uitzicht op Nando’s. Zo kunnen we goed in de gaten houden wanneer het restaurant open gaat. De tijd doden we met het doorbladeren van ons 100% boekje en met wat routes uitstippelen op de kaart.

Even over 11.30 uur zien we wat beweging aan de overkant. We kunnen lunchen.

Uiteraard is het kip wat er op ons bordje terecht komt in dit Portugese kiprestaurant. De één bestelt een iets pittiger gerecht dan de ander. Het smaakt ons allemaal prima. Ook al is het niet al teveel. Alleen René is slim genoeg geweest er patatjes bij te bestellen. Maar, hij is niet gierig en deelt zijn heerlijk gekruide frietjes met ons. Onze magen zijn weer gevuld en we kunnen Londen verder onveilig maken.

Dat doen we met behulp van ons 100% boekje. Via Baker Street lopen we Paddington Street in. Deze brengt ons in Marylbone High Street, een straat vol met leuke shops.

Hier op de hoek zien we de zo kenmerkende Britse telefooncellen. Uiteraard een fotomomentje waard.

We treffen het enorm met het weer. Het zonnetje schijnt. Het maakt het extra gezellig want terrasjes zitten vol. Ook kunnen we zelfs de jassen in de rugzak doen.

Af en toe lopen we een winkel binnen, maar we doen voornamelijk aan windowshoppen. Dat verandert als we in de drukke Oxford Street komen, de Kalverstraat van Londen. De eerste winkel die we hier zien is de Disney Store. Die mag natuurlijk niet worden overgeslagen. Aan de overkant is een filiaal van HMV waar we niet met lege handen naar buiten komen.

Dan gaan we op naar Regent Street. Ook hier enorm veel winkels, maar veel luxer dan in Oxford Street. Doel is Hamleys, DE speelgoedwinkel van Londen. Vijf verdiepingen volgepropt met speelgoed. Veel ervan kunnen we voorbij lopen, maar er is één hoekje waar we even moeten stoppen. Van de meiden. En dat is de hoek vol Harry Potter spullen. De meiden kijken hun ogen uit. Oww…wij willen zo’n toverstokje. Of een sleutelhanger. Of….of…. Uiteindelijk wordt er helemaal niets gekocht. We gaan immers ook nog naar Kings Cross Station waar ook een Potter souvenirshop zit. Bovendien kost het behoorlijk wat ponden…even denken dus nog maar.

Na de Potter-hoek hebben we er wel even genoeg van. We krijgen het een beetje benauwd in dit volgepakte pand. We willen weer van het zonnetje genieten. 

Aan het einde van de luxe winkelstraat zorgt de neonreclame op Picadilly Circus ervoor dat we ons heel even in New York wanen. Wat een gezellige drukte hier! Op een plein verder, Leicester Square, zijn we ook niet de enigen. Blijkbaar zijn we precies op tijd (het is 15.00 uur) voor de Swiss Clock, een nogal kitscherige klok waar wat Heidi’s en Peters rondjes draaien.

Nee, geef ons dan maar de M&M store. Bij het binnengaan word je al bijna misselijk van de chocolade lucht (ja, ja, zelfs ik…). De op kleur gesorteerde snoepjes zijn wel heel erg aanlokkelijk. Hoewel we beseffen dat we deze beter in de lokale supermarkt kunnen kopen zwichten we toch. Oeps, denken we bij het afrekenen…zo lekker kunnen die kleurtjes toch niet zijn?!

Weer buiten zien we dat het hier wel erg Amerikaans wordt. Naast de M&M Store en de (inmiddels al volledige ingeburgerde Starbucks) zien we een Bubba Gump. Even verderop zit een filiaal van 5 Guys. Op deze manier hoeven we helemaal niet meer naar de USA om onze favoriete te bezoeken.

Niet in de USA zit het koffietentje dat we tijdens onze vorige Londentrip hebben ontdekt: Café Vergnano 1882. Ze hebben hier een enorm koffieapparaat, waar heerlijke koffie uitkomt. De dames gaan uiteraard weer voor thee. René en ik bestellen een bijzondere koffie.

Ons volgende doel is Covent Garden, de overdekte markt met leuke, aparte shopjes. Onderweg komen we wat straatartiesten tegen. Het is nog steeds heerlijk weer. Wat een geluk hebben we!

Covent Garden is enorm sfeervol. We lopen wat winkeltjes (en een toilet) binnen. Het wordt vooral kijken en niet kopen. Hoewel, bij LaDurée maken we een uitzondering. We kiezen hier alle vier 2 overheerlijke macarons. Lekker voor vanavond op de hotelkamer.

En dan weten we het even niet meer. Het is het einde van de middag. Eigenlijk hebben we het wel een beetje gehad, maar we willen nog wat eten voor we naar het hotel teruggaan.

Ook vinden we het leuk om deze eerste dag in Londen al even langs de Thames richting de Big Ben te lopen. Echt ver van de rivier zijn we niet verwijderd. We lopen de Waterloo Bridge over naar de Southbank. Hier staan wat Street Food Trucks. Onder andere die van Wahaca. Een Mexicaans restaurant dat gerund wordt door een Masterchef UK deelnemer. De meiden kijken nog wat aarzelend, maar ik weet ze te overtuigen.
Ik bestel 4 burrito’s (twee met pulled pork en twee met kip). Het is een beetje geklieder om het op te eten, maar, man, man wat smaakt het goed! En daar is iedereen het over eens.

Nu wordt het echt tijd om naar het hotel te gaan. Nog even wat fotostops voor de London Eye, House of Parliament en de Big Ben, maar dan stappen we weer in de “mind the gap” subway.

Even voor 19.00 uur staan we weer in de lobby van het Novotel. De koffers worden tevoorschijn getoverd. Kamersleutels uitgedeeld. En dan kunnen we de lift naar 7 hoog nemen.

Op zoek naar kamer 730. Deze blijkt helemaal aan het eind van de hal te liggen. En wat staat er nou op de deur? Executive room?!

Ja, echt! Onze monden vallen open als we de kamer inlopen. Wat een ruimte! En wat heerlijk luxe! Goede keuze dit hotel! Met uitzicht op het Wembley Stadion. De ruimte is in tweeën verdeeld zodat de meiden een soort van eigen kamer hebben. Inclusief eigen televisie! 

We installeren ons op bed. Nemen een Nespresso (want er stond zelfs zo'n apparaat) of thee met een macaron. De eerste, lange, dag zit erop! En wat een fijne dag was het! De meiden vinden Londen nu al leuk!

Vooraf

Na 2 kampeervakanties in Frankrijk vonden de dames het eens tijd voor wat anders. Een stedentripje...dat leek ze wel wat. En dan het liefst een bestemming waarop gevlogen kan worden. Ze zijn namelijk nog nooit met het vliegtuig geweest. Even goed nadenken dus waar de reis naartoe zou kunnen gaan. Na wat prijzen te hebben bekeken was het resultaat dat we naar Londen zouden gaan. Niet in de zomervakantie, maar al in de april/mei vakantie.

Londen is geen goedkope stad. Accommodatie was nog wel een dingetje. Maar, tijdens onze Frankrijkvakanties hebben wij goede ervaringen opgedaan met Novotel. Kinderen tot 15 slapen (en eten) gratis als ze op de kamer van de ouders verblijven. Geen probleem. Dat is eigenlijk precies wat wij zoeken. In Londen blijken meerdere hotels van deze keten te zitten. We komen uit bij Novotel Wembley. Gelegen vlakbij het gelijknamige stadion. Wel een eindje buiten het centrum, maar met de nabijgelegen metro zit je daar ook weer zo.

De voorpret kon dus beginnen. Op 1 mei vliegen we (al heel vroeg) naar de Britse hoofdstad. We blijven 3 nachtjes. Op woensdag 4 mei aan het begin van de avond gaan we weer huiswaarts.